خانه💥 / دسته اصلی / انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع) + جزئیات کامل و عکس

انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع) + جزئیات کامل و عکس

در این مطلب از سایت علم سرا می خواهیم در مورد انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع) + جزئیات کامل و عکس صحبت کنیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما عزیزان قرار گیرد و با دادن نظرات ما در بهبود کیفیت سایت یاری نمایید.

اگر برای نوشتن انشا در مورد امام جعفر صادق نیاز به اطلاعاتی مفید و جامع دارید این مطالب آموزنده را حتماً بخوانید تا بتوانید یک انشا زیبا در مورد امام جعفر صادق بنویسید.

با این مقاله جامع انشا زیبا درباره امام جعفر صادق بنویسید.

السلام علیک یا جعفر بن محمد الصادق، یابن رسول الله

نام: جعفر «به معنى نهر جارى پرفایده»

کنیه: ابو عبداللّه لقب : صادق

پدر: حضرت محمد بن على «ع»

مادر: مشهور به ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابى بکر

تاریخ ولادت: یکشنبه ۱۷ ربیع الاول ؛ سال ۸۳ هجرى

مکان ولادت: مدینه مدت عمر مبارک : ۶۵ سال

علت شهادت: مسمومیت قاتل ملعون: منصور دوانیقى «خلیفه عباسى»

زمان شهادت: یکشنبه ۲۵ شوال ؛ سال ۱۴۸ هجرى

مدفن مطهر: قـبر شریفش در آرامستان بقیع «واقع در مدینه منوره» در کنار قبر پدر و جدّ و عمویش امام حسن مجتبى «علیه السلام» مى باشد.

انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع)

ولادت امام جعفر صادق (ع)

امام صادق«ع» بنا به نقل برخی منابع، در ۱۷ ریبع الاول سال ۸۰ هجری و به نقل منابع دیگر، درسال ۸۳ هجری دیده بدنیا گشودند. ایشان در مدینه ودر زمان عبدالملک بن مروان متولد شدند.

روزگارى که امت اسلامى طعم تلخ حکومت ستمگرانه عبد الملک را مى‌چشید، مبلغان فاسد اندیشه‌‌هاى فاسد مى‌‌پراکندند و فرمانروایان ظالم چیره بودند. مادر ان حضرت فاطمه «ام‌فروه» دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر مى‌‌باشد.

نام، نسب و القاب

جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب، ششمین امام مذهب شیعه امامی و پنجمین امام مذهب اسماعیلیه است. پدر او امام محمد باق«ع» و مادرش ام فروه دختر قاسم پسر محمد بن ابوبکربود.

برطبق کشف الغمه، از آنجا که نسب مادر امام صادق«ع» هم از پدر و هم از مادر به ابوبکر می رسید، امام صادق گفته است: «لَقَدْ وَلَدَنِی أَبُو بَکْرٍ مَرَّتَیْن‏» «من دو بار از ابوبکر متولد شد‌ه‌ام»؛ اما عده ای از جمله علامه شوشتری و محمدباقر مجلسی، این روایت را جعلی می دانند.

کنیه‌ مشهور امام صادق«ع»؛ ابوعبدالله «ناظر به دومین فرزندش عبدالله افطح» است. با کنیه‌های‌ ابواسماعیل «ناظر به فرزند ارشدش، اسماعیل» و ابوموسی «ناظر به دیگر فرزندش امام موسی کاظم«ع»» نیز از او نام برده‌اند.

معروف ترین لقب او «صادق» است. برطبق روایتی، پیامبر اسلام«ص» این لقب رابه او داده است تا از جعفر کذاب تمایز یابد؛[۷] اما برخی گفته‌اند امام صادق«ع» به جهت پرهیز از شرکت در قیام‌های‌ عصر خود، صادق لقب گرفته است؛ چراکه در ان زمان به کسیکه مردم را گرد خود جمع و به قیام برضد حکومت تحریک میکرد، کذّاب «دروغگو» میگفتند. در همان دوران ائمه این لقب برای امام صادق«ع» بکار می‌رفته است.

عده ای از علماء اهل سنت چون مالک بن انس، احمد بن حنبل و جاحظ نیز از او با این لقب نام برده‌اند.

فرزندان امام صادق «ع»

از امام جعفر صادق«ع» هفت پسر و سه دختر بر جاى ماند که عبارتند از:

۱- اسماعیل مشهور به اعرج که بزرگترین فرزند وی است. اسماعیل در زمان حیات حضرت از دنیا رفت. پس از شهادت حضرت صادق«ع» عده‌ ای از کج‌اندیشان به امامت اسماعیل و عده‌ای به امامت فرزند اسماعیل محمد پیوستند که آنان را اسماعیلیه می‌گویند.

۲- عبدالله بن افطح : وی همیشه با خواسته‌ های‌ پدر مخالفت می کرد. بعد از پدر مدعی خلافت و امامت شد و جمعی نیز امامت او را پذیرفتند که آنان را فطحیه می نامند. بعد ها چون مردم ضعف علمی و عملی او را مشاهده کردند از او برگشته و به امامت موسی بن جعفر روی آوردند.

۳- امام موسی کاظم«ع»

۴- اسحاق بن جعفر صادق«ع» شخص جلیل‌القدر و اهل فضل و تقوی بودو احادیث بسیاری نقل کرده است و به امامت برادرش موسی علیه ‌السلام قائل بود.

۵- محمد دیباج بن جعفر صادق «ع» این شخص والا از شجاع‌ترین مردمان عصر خود بودو در تمام سال یک روز در میان روزه‌دار بود. درسال یکصد و نود و نه به مأمون عباسی به خاطر ستم‌ها و حق‌کشی‌های‌ وی خروج کرد و مأمون نیز یکی از سرداران سپاه خود به نام عیسی جلودی رابا لشکری مجهز به جنگ وی فرستاد. دراین جنگ سپاهیانش را فراری دادند و خود ایشان را نیز دستگیر کردند. وقتی که به مرز خراسان رسیدند در محلی به نام «فرقان چاپی» که امروزه مشهور به لطف‌ آباد است دار فانی را وداع گفت.

۶- عباس بن جعفر صادق«ع» است که سید جلیل‌ القدر و دانشمند و فاضلی بوده است.

۷- علی بن جعفر«ع» شخص کثیر الفضل و پرهیزگار و صاحب عقیده صادق بود. این بزرگوار تحت تربیت برادرش حضرت موسی بن جعفر علیه‌السلام به مقامات عالی علمی و عملی نایل شد.

انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع)

دختران امام صادق «ع»:

۱- ام فروه که همنام مادرش بود. این ام فروه عروس زید بن علی بن الحسین بود.

۲- اسماء

۳- فاطمه

سیمای ان حضرت

بیشتر شمایل ان حضرت مثل پدرش امام باقر«ع» بود. جز آنکه کمی باریکتر و بلندتر بود. مردی بود میانه بالا، افروخته روی، پیچیده موی و پیوسته صورتش چون آفتاب می‌درخشید. در جوانی مو های سرش سیاه بود.

بینی‌اش کشیده و وسط ان اندکی بر آمده بودو برگونه راستش خال سیاهی داشت. محاسن ان جناب نه زیاد پرپشت و نه زیاد تنک بود. دندانهایش درشت و سفید بودو میان دودندان پیشین ان گرامی فاصله داشت. بسیار لبخند می‌زد و چون نام پیامبر برده میشد رنگ رخسارش زرد و سبز می شد. در پیری سفیدی موی سرش بر وقار و هیبتش افزوده بود.

حاکمان دوران امامت ایشان

حیات امام صادق«ع»؛ با خلافت ده خلیفه آخر بنی امیه از جمله عمر بن عبدالعزیز و هشام بن عبدالملک و دو خلیفه نخست عباسی، سَفّاح و منصور دوانیقی هم‌زمان بود.

او در سفر امام باقر«ع» به شام که به تقاضای هشام بن عبد الملک صورت گرفت، همراه پدر بود. در امامت امام صادق«ع»؛ پنج خلیفه آخر اموی یعنی از هشام بن عبدالملک به بعد و سفاح و منصور خلفاء عباسی حکومت کردند.

دراین دوران حکومت بنی‌امیه ضعیف و سرانجام ساقط شد و پس از ان بنی‌عباس روی کار آمدند. ضعف و عدم بازرسی حکومت‌ها فرصت مناسبی برای امام صادق«ع» جهت انجام فعالیت‌های‌ علمی فراهم کرد.

البته این آزادی تنها در دهه سوم قرن دوم قمری، وجود داشت و پیش از ان در زمان بنی‌امیه و پس از ان به جهت قیام نفس زکیه و برادرش ابراهیم فشارهای سیاسی فراوانی بر ضد امام صادق«ع» و پیروانش وجود داشت.

فعالیت‌های‌ علمی امام جعفر صادق «ع»

در دوران امامت امام صادق«ع»؛ بعلت ضعف حکومت اموی، آزادی بیشتری برای ابراز عقیده به وجود آمد و بحث‌های‌ علمی بسیاری در موضوعات مختلف درگرفت. این آزادی علمی و دینی که برای کمتر امامی از ائمه دوازده‌گانه وجود داشت، سبب شد تا شاگردان امام آزادانه در مباحث علمی شرکت کنند. ابان بن تغلب گزارش کرده است که مردم در مسجد از او سؤالات فقهی‌شان را می‌پرسیدند.

امام صادق«ع» با استفاده از این فرصت، روایات فراوانی در زمینه‌های‌ گوناگونِ فقه، کلام و… بیان کرد. به گفته ابن حَجَر هیتمی، مردم از او دانش‌های‌ فراوان نقل می کردند و آوازه او به همه ی جا رسیده بود.

ابو بحر جاحظ هم نوشته است دانش و فقه او دنیا را پر کرده بود. حسن بن علی وشاء هم گفته است که نهصد نفر را در مسجد کوفه دیده است که از امام صادق«ع» حدیث نقل میکردند.

انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع)

مناظرات علمی امام جعفر صادق (ع)

در متون حدیثی شیعه، مناظرات و گفتگوهایی میان امام صادق«ع» و متکلمان مذاهب دیگر و نیز عده ای از منکران وجود خدا گزارش شده است. در عده ای از مناظرات، شاگردان امام صادق«ع» در حضور وی در زمینه‌ای که تخصص داشته‌اند، با دیگران مناظره کرده‌اند. دراین جلسات امام صادق«ع» بر مناظره کنترل کرده و گاه خود نیز وارد بحث شده است.

برای مثال در گفت و گو با عالمی اهل شام که خود تقاضای مناظره با شاگردان امام صادق«ع» را داشت، امام از هشام بن سالم خواست تا در زمینه کلام با او گفت‌وگو کند.

همچنین از فردی که قصد مناظره با او را داشت، خواست تا در هر زمینه‌ای که میـــخواهد، ابتدا با شاگردانش گفت‌وگو کند ودر صورت غلبه بر آن ها با او مناظره کند. ان فرد در زمینه قرآن با حُمران بن اَعیَن، در زمینه ادبیات عربی با اَبان بن تَغلِب، در فقه با زُراره ودر کلام با مؤمن الطّاق و هِشام بن سالم مناظره کرد و مغلوب شد.

احمد بن علی طبرسی درکتاب الاحتجاج مجموعه‌ای از مناظرات امام صادق«ع» را گرد آورده است که عده ای از‌ انها عبارت‌اند از:

مناظره با یکی از منکران خدا درباره وجود خدا

مناظره با ابوشاکر دَیصانی، درباره وجود خدا

مناظره با ابن ابی العوجاء درباره وجود خدا

مناظره با ابن ابی العوجاء درباره حدوث عالَم

مناظره‌ای طولانی با یکی از منکران وجود خدا درباره مسائل مختلف دینی

مناظره با ابوحنیفه درباره شیوه استنباط احکام فقهی، به‌ویژه قیاس

مناظره با عده ای از علماء معتزله درباره شیوه انتخاب حاکم و برخی احکام فقهی

تشکیل حکومت

سیاست نخست امام صادق«ع» یک سیاست فرهنگى ودر جهت پرورش اصحابى بود که از نظر فقهى و روایى از بنیان‌گذاران تشیع جعفرى به شمار آمده‌اند. تلاش‌هاى سیاسى امام در برابر قدرت حاکمه در ان وضعیت، در محدوده نارضایى از حکومت موجود، عدم مشروعیت ان و ادعاى امامت و رهبرى اسلام درخانواده رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله بود.

از نظر امام صادق«ع» تعرض نظامى علیه حاکمیت، بدون فراهم آوردن مقدمات لازم، که مهمترینش کار فرهنگى بود، جز شکست و نابودى نتیجه دیگر نداشت. چنانکه در جریان حرکتى که زید بن على و پس از ان یحیى بن زید در خراسان به ان دست زدند، بنى عباس بیشترین بهره را برده ودر عمل، خودرا بعنوان مصداق شعار «الرضا من آل محمد» تبلیغ کردند.

نتیجه کار بعد ها معلوم شد؛ زیرا فقه جعفرى، بنیانگذار تشیع نیرومندى گشت که روز به روز اوج بیشترى گرفت؛ اما زیدیه که منحصرا در خط سیاست‌ بود، رو به افول گذاشتند.

انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع)

خصوصیات اخلاقی امام صادق «ع»

در منابع روایی در زمینه ویژگی‌های‌ اخلاقی امام صادق«ع» گزارش‌هایی از زهد، انفاق، علم فراوان، پرستش بسیار و تلاوت قرآن آمده است. محمد بن طلحه امام صادق«ع» را از بزرگ ترین افراد اهل بیت، دارای علم فراوان، بسیار اهل پرستش و زهد و تلاوت قرآن توصیف کرده است.

مالک بن انس از ائمه فقهی اهل سنت گفته است: «در مدتی که پیش امام صادق«ع» می‌رفته، همیشه او را در یکی از سه حالت نمازخواندن، روزه‌داری و ذکرگفتن دیده است».

به گزارش بحار الانوار، امام در پاسخ به تقاضای فقیری، چهارصد درهم به او داد و چون سپاس‌گزاری او را دید، انگشترش را هم که ده هزار درهم می‌ارزید، به وی بخشید. روایت‌هایی نیز از انفاق‌های‌ پنهانی امام صادق«ع» در دست است.

به نوشته کتاب کافی، او شب‌ها مقداری نان و گوشت و پول در کیسه می‌ریخت و به صورت ناشناس به در خانه تهیدستان شهر می برد و میان انها تقسیم می کرد. ابوجعفر خثعمی نقل کرده است که امام صادق«ع» کیسه پولی رابه او داد و از او خواست ان رابه فردی از بنی‌هاشم بدهد و نگوید که چه کسی ان را فرستاده است.

به گفته خثعمی هنگامیکه ان فرد پول را گرفت، برای فرستنده ان دعا کرد و گفت: «او همیشه برایش پول می‌فرستد؛ اما امام صادق«ع»؛ با وجود ثروتش چیزی به او نمی دهد».

شهادت امام جعفر صادق (ع)

تعداد زیادی از منابع متقدم شیعه و سنی از شهادت امام صادق«ع» سخن نگفته‌اند. عده ای از علماء شیعه هم چون شیخ مفید درگذشت او رابه مرگ طبیعی دانسته‌اند.

برخی نیز با تکیه بر حدیثی که میگوید امامان با قتل از دنیا می روند، گفته‌اند امام صادق«ع» شهید شده است. شیخ صدوق تصریح کرده است که امام صادق«ع» به دستور منصور دوانیقی و بر اثر مسمومیت از دنیا رفته است.

زندگینامه امام جعفر صادق «ع»

امام جعفر صادق «ع» در پگاه روز جمعه یا دوشنبه هفدهم ربیع الأول سال ۸۰ هجرى، مشهور به سال قحطى، در مدینه دیده به جهان گشود. اما بنا به گفته شیخ مفید و کلینى، ولادت ان حضرت درسال ۸۳ هجرى اتفاق افتاده است.

لیکن ابن طلحه روایت نخست را صحیح ‏تر می داند و ابن خشاب نیز دراین باره گوید: چنان که ذراع براى ما نقل کرده، روایت نخست، سال ۸۰ هجرى، صحیح است. وفات ان امام «ع» در دوشنبه روزى از ماه شوال و بنا به نوشته مؤلف جنات الخلود در ۲۵ شوال و به روایتى نیمه ماه رجب سال ۱۴۸ هجرى روى داده است.

با این حساب مى‏توان عمر ان حضرت را ۶۸ یا ۶۵ سال گفت که از این مقدار ۱۲ سال و چند روزى و یا ۱۵ سال با جدش امام زین العابدین «ع» معاصر بوده و ۱۹سال با پدرش و ۳۴ سال پس از پدرش زیسته است که همین مدت، دوران خلافت و امامت ان حضرت به شمار میآید و نیز بقیه مدتى است که سلطنت هشام بن عبد الملک، و خلافت ولید بن یزید بن عبد الملک و یزید بن ولید عبد الملک، ملقب به ناقص، ابراهیم بن ولید و مروان بن محمد ادامه داشته است.

کنیه مادر امام «ع» را ام فروه گفته ‏اند. برخى نیز کنیه او را ام القاسم نوشته و اسم او را قریبه یا فاطمه ذکر کرده ‏اند. کنیه ان حضرت ابو عبد الله بوده است و این کنیه از دیگر کنیه ‏هاى وى مشهور‏تر و مشهورتر است. محمد بن طلحه گوید:

برخى کنیه ان حضرت را ابو اسماعیل دانسته ‏اند. ابن شهر آشوب نیز در کتاب مناقب می ‏گوید: ان حضرت مکنى به ابو عبد الله و ابو اسماعیل و کنیه خاص وى ابو موسى بوده است.

لقب امام صادق «ع»

ان حضرت القاب چندى داشت که معروف ترین انها صادق، صابر، فاضل و طاهر بود. از آنجا که وى در بیان و گفتار راستگو بود، او را صادق خواندند.

فضایل امام جعفر صادق «ع»

مناقب ان حضرت بسیار است که به اختصار از آن ها یاد می ‏کنیم. فضایل امام صادق بیش از ان است که بتوان ذکر کرد. جمله ای از مالک بن انس امام مشهور اهل سنت است که: «بهتر از جعفر بن محمد، هیچ چشمی ندیده، هیچ گوشی نشنیده ودر هیچ قلبی خطور نکرده است.»

از ابوحنیفه نیز این جمله مشهور است که گفت: «ما رأیت افقه من جعفر بن محمد» یعنی: «از جعفر بن محمد، فقیه تر ندیدم.» و اگر از زبان خود ان حضرت بشنویم ضریس می گوید: امام صادق دراین آیه شریفه: کل شیء هالک الا وجهه، یعنی: «هر چیز فانی است جز وجه خدای متعال،»

فرمود: «نحن الوجه الذی یوتی الله منهم» یعنی «ماییم آیینه ای که خداوند از ان آیینه شناخته میشود.» بنابر این امام صادق «ع» فرموده است او آیینه ذات حق تعالی است.

شیخ مفید در ارشاد مى‏نویسد:

علومى که از ان حضرت نقل کرده‏ اند به اندازه ‏اى است که ره توشه کاروانیان شد و نامش در همه ی جا انتشار یافت. دانشمندان در میان ائمه «ع» بیشترین نقل ها را از امام صادق روایت کرده ‏اند. هیچ یک از اهل آثار و راویان اخبار بدان اندازه که از ان حضرت بهره برده ‏اند از دیگران سود نبرده ‏اند.

محدثان نام راویان موثق ان حضرت را جمع کرده ‏اند که عدد انها، با صرف نظر از اختلاف در عقیده و گفتار، به چهار هزار نفر مى‏رسد.

بیشترین حجم روایات، احادیثی است که از امام صادق «ع» نقل شده است، اهمیت معارف منقول از جعفر بن محمد «ص» به میزانی است که شیعه به ایشان منسوب شده است:

شیعه جعفری“. کمتر مسئله دینی «اْعم از اعتقادی، اخلاقی و فقهی» بدون رجوع به قول امام صادق «ع» قابل حل است. کثرت روایات منقول از امام صادق «ع» به دو دلیل است:

یکی اینکه از دیگر ائمه عمر بیشتری نصیب ایشان شد و ایشان با شصت و پنج سال عمر شیخ الائمه محسوب میشود «۱۴۸ – ۸۳ هجری»؛ و دیگری که به مراتب مهمتر از اولی است، شرائط زمانی خاص حیات امام صادق «ع» است. دوران امامت امام ششم مصادف با دوران ضعف مفرط امویان، انتقال قدرت از امویان به عباسیان و آغاز خلافت عباسیان است.

امام با حسن استفاده از این فترت و ضعف قدرت سیاسی به بسط و اشاعه معارف دینی همت می گمارد. گسترش زائدالوصف سرزمین اسلامی و مواجهه اسلام و تشیع با افکار، ادیان، مذاهب و عقاید گوناگون اقتضای جهادی فرهنگی داشت و امام صادق «ع» به بهترین وجهی به تبیین، تقویت و تعمیق “هویت مذهبی تشیع” پرداخت. از عصر جعفری است که شیعه در عرصه های‌ گوناگون کلام، اخلاق، فقه، تفسیر و… صاحب هویت مستقل می‌شود.

عظمت علمی امام صادق «ع» در حدی است که ائمه مذاهب دیگر اسلامی از قبیل ابوحنیفه و مالک خودرا نیازمند به استفاده از جلسه درس او می‌یابند. مناظرات عالمانه او با ارباب دیگر ادیان و عقاید نشانی از سعه صدر و وسعت دانش امام است. اهمیت این جهاد فرهنگی امام صادق «ع» کمتر از قیام خونین سید الشهداء «ع» نیست.

انشا با موضوع امام جعفر صادق (ع) | زندگینامه امام جعفر صادق (ع)

امام و فقه اسلامی

ـ فقه شیعه امامیه که به فقه جعفری مشهور است منسوب به جعفر صادق «ع» است. زیرا قسمت عمده احکام فقه اسلامی بر طبق مذهب شیعه امامیه از ان حضرت است و ان اندازه که از ان حضرت نقل شده است از هیچ یک از «ائمه» اهل بیت علیهم السلام نقل نگردیده است. اصحاب حدیث اسامی راویان ثقه که از او روایت کرده اند به ۴۰۰۰ شخص بالغ دانسته اند.

ـ در نیمه اول قرن دوم هجری فقهای طراز اولی مانند ابوحنیفه و امام مالک بن انس و اوزاعی و محدثان بزرگی مانند سفیان شوری و شعبه بن الحجاج و سلیمان بن مهران اعمش ظهور کردند. دراین دوره است که فقه اسلامی به معنی امروزی ان تولد یافته و روبه رشد نهاده است. و نیز ان دوره عصر شکوفایی حدیث و ظهور مسائل و مباحث کلامی مهم در بصره و کوفه بوده است.

ـ حضرت صادق «ع» دراین دوره در محیط مدینه که محل ظهور تابعین ومحدثان و راویان و فقهای بزرگ بوده، بزرگ شد، اما منبع علم او در فقه نه «تابعیان» و نه «محدثان» و نه «فقها» ی ان عصر بودند بلکه او تنها از یک طریق که اعلاء و اوثق طرق بود نقل می کرد و ان همان از طریق پدرش امام محمد باقر «ع» و او از پدرش علی بن الحسین «ع» و او از پدرش حسین بن علی «ع» و او از پدرش علی بن ابیطالب «ع» و او هم از حضرت رسول «ص» بودو این ائمه بزرگوار در مواردی که روایتی از آباء طاهرین خود نداشته باشند خود منبع فیاض مستقیم احکام الهی هستند.

آثار امام صادق «ع»:

غالب آثار امام «ع» به عادت معهود عصر، کتابت مستقیم خود ایشان نیست و غالبا املای امام «ع» یا بازنوشت بعدی مجالس ایشان است. بعضی از آثار نیز منصوب است و قطعی الصدور نیست.

۱- از آثار مکتوب امام صادق «ع» رساله به عبدالله نجاشی «غیر از نجاشی رجالی» است. نجاشی صاحب رجال معتقد است که تنها تصنیفی که امام به دست خود نوشته اند همین اثر است.

۲- رساله ای که شیخ صدوق در خصال و به واسطه اعمش از حضرت روایت کرده است شامل مباحث فقه و کلام.

۳- کتاب مشهور به توحید مفضل، در مباحث خداشناسی و رد دهریه که املاء امام «ع» و کتاب مفضل بن عمر جعفی است.

۴- کتاب الاهلیلجه که ان نیز روایت مفضل بن عمر است و همانند توحید مفضل در خداشناسی و اثبات صانع است و تماما در بحارالانوار مندرج است.

۵- مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه که منسوب به امام صادق «ع» و بعضی از محققان شیعه از جمله مجلسی،‌ صاحب وسایل «حرعاملی» و صاحب ریاض العلما، صدور ان را از ناحیه حضرت رد کرده اند.

۶- رساله ای از امام «ع» خطاب به اصحاب که کلینی در اول روضه کافی به سندش از اسماعیل بن جابر ابی عبدالله نقل کرده است.

۷- رساله ای در باب غنائم و وجوب خمس که در تحف العقول مندرج است.

۸- بعضی رسائل که جابربن حیان کوفی از امام «ع» نقل کرده است.

۹- کلمات القصار که بعد ها به ان نثرالدرد نام داده اند که تماما در تحف العقول آمده است.

۱۰- چندین فقره از وصایای حضرت خطاب به فرزندش امام موسی کاظم «ع» سفیان شوری،‌ عبدالله بن جندب، ابی جعفر نعمان احول، عنوان بصری،‌ که در حلیه الاولیاء و تحف العقول ثبت گردیده است.

همچنین ادعیه امام صادق «علیه السلام» «الصحیفه الصادقیه و الصادصیه الجامعه»:

مجموعه ادعیه معتبره ای است که از دو امام بزرگوار پنجم و ششم «علیهماالسلام» در کتب روایی شیعه وارد شده و دانشگاه امام صادق «ع» ان رابه مناسبت بیستمین سالگرد تأسیس دانشگاه هم زمان با میلاد مسعود نبی اکرم اسلام «ص» و امام جعفر صادق «ع» منتشر کرده است.

انشا زیبا درمورد امام صادق «ع»

Rate this post

درباره ی elmsara

همچنین ببینید

خواص و مضرات و طبع گوشت گوساله در بارداری و برای نوزاد و در طب سنتی چیست

گوشت گوساله خواص و مضرات و طبع گوشت گوساله در بارداری و برای نوزاد و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *